love

                با غمم شریک بشی اشک فراون بریزی

غمای تلخم واشک بشوره پاک بکنه

                همشو ورداری تو آب هامون بریزی

آسمون دلم می خواد چشمامو وا بکنی

              تو نی  نی سیاش یه قطره ایمون بریزی

دلامون پر از غمه چشمامون از غصه خون

              میشه شادی بیاری جای غمامون بریزی

می دونی اونورا دنیا رو آتیش می زنن

             می تونی کاری کنی اونارو بارون بریزی

آسمون چشمامون تو انتظاره که یه روز

              گل مریم بیاری تو باغچه هامون بریزی    

                                      گلی که برای همه کس گل است.

حیران می روم از میان زمان

و زمان می گذرد در حیرانی من

و چه کند می گذرد وقتی درمانده ایی...

از جاده کودکی تا بدینجا پستی و بلندیهای زیادی را در نوردیده ام

      مرداب را دیده ام و گل مرداب را

                    دریا را دیده ام و موج را و ساحل را

                                             گل را دیده ام و خار را

شقایق را دیده ام و پرپر شدن آن را

           رنگهای زیادی دیده ام سفید..سبز..سیاه ...و سرخ را

شور عشق را دیده ام و نفرت را

                     وصل را دیده ام و هجران را

شاید چشمانم روایتگر نباشد ، اما چشم دلم نهانخانه آن است

و در این کشاکش دهر وامانده ام

کاش می شد در دایره سرگردانی زمان شتاب گیرد

     نه توان ماندن دارم و نه توان رفتن

                            خاموشم و پر از فریاد

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی

عشق داند که در این دایره سرگردانند

  از د شمني تا دوستي                              يك لبخند

  از د شمني تا دوستي                              يك لبخند

اگر دبير شيمي بودم از تو عنصر تازه اي مي ساختم .

اگر دبير علوم بودم لبانت را مانند گلبرگ مي بوسيدم .

اگر دبير رياضي بودم تو را زير راديكال عشق مي بردم .

اگر دبير انگليسي بودم مي گفتم دوستت دارم.

      وقتی شب پر از صدای گريه وهراس مرگه

باد پاييزی تو فکر چيدن يدونه برگه

وقتی تو چله سرما تک درختی تک و تنهاست

به کدوم اميد واهی بگه خورشيد پشت ابراست؟

وقتی عاشقی سيا مست؛ با دو تا چشمای گريون

کنج ميخونه ميشينه از غم زمونه داغون

فقط اونه که می دونه شب سياه و راه درازه

اونی که دلش را برده دنيا شم ميخواد ببازه

من همون يه دونه برگم که رسيده وقت مرگم

کی ميدونه شایدم تو بگیری دستای سردم

شایدم درخت پیرم؛ که تو چنگ باد اسیرم

کاشکی تو باشی بهارم ببینم که جون میگیرم

ببینم عاشقی شادم که به کام دل رسیده

با دو تا چشمای نازت به خود خدا رسیده

من میخوام که سبز باشم تا دوباره پا بگیرم

سراغ تو رو تو ابرا از خود خدا بگیرم

اگه تو باشی کنارم دیگه غصه ای ندارم

شعرامو واست میخونم سر رو شونه هات میزارم

من میدونم با تو بودن واسه من فقط یه رویاست

ولی رویای قشنگت واسه من تموم دنیاست

تو همون عزیز نازم تو همه راز و نیازم

پا گذاشتی توی قلبم خونتو اینجا میسازم

من اسير عشق تو مجنون و شيدای تو ام
عاشق آنروی چون مهتاب زيبای تو ام

در خيالم نيست تصويری جز از سيمای تو
از دل و جان شيفته ايی آن قد و بالای تو ام

درسکوت و نيمه شب در خلوت و تنهايی ام
از فراقت سوزم و فانوس شب های تو ام

سوخته ام در شعله ايی حسرت چو شمع محفلت
با تن سوزان دايم محفل آرای تو ام

مرغ دل در خون طبيد و ليک هرگز دم نزد
چونکه من قوی وفا در موج دريای تو ام

دور ز آغوش تو در غربت سرای زندگی
من به رويا ها هميش غرق تماشای تو ام

بوده ام در خوابها اندر کنار تو هميش
هرچند ای نازنين تنهای تنهای تو ام

بر در و ديوار شهر عشق تو نام من است
من همان يک عاشق رسوای رسوای تو ام

از درون سينه خيزد روی لب اسرار دل
هر شب و هر روز من در فکر و سودای تو ام

دوست داشتم دارمت خواهم داشت تا روز مرگ
عاشق ديروز و هم امروز و فردای تو ام

سلاممنپیمانهستم

به وبلاگ من خوش آمدید

امیدوارم که رضایت داشته باشید